Dlaczego początkujący pisarz powinien prowadzić pamiętnik?

Dlaczego początkujący piszący powinien prowadzić pamiętnik?



Witajcie w kolejnym poście na blogu!
           Tym razem przybywam do was z pewną poradą, odnośnie pisania a dokładniej rzecz biorąc, przygotowania do niego. Tak jak widać to już po samym tytule posta, postaram się odpowiedzieć na pytanie ,,Dlaczego początkujący pisarz powinien prowadzić pamiętnik?". Wiem, to może się wydawać niebywale głupie i wręcz zbyt idiotyczne aby było prawdziwe, jednak bez względu czy jesteś chłopakiem czy dziewczyną, czy w twoim życiu się dzieje czy jest nudniej od flaków z olejem, jeżeli jesteś początkującym piszącym, powinieneś zacząć prowadzić pamiętnik. Już tłumaczę, dlaczego to takie przydatne.

Powód numer jeden: Jeżeli nie potrafisz za bardzo opisywać uczuć swoich bohaterów, idzie ci to słabo czy nawet jesteś w tym całkiem dobry - wykorzystaj formę pamiętnika aby ćwiczyć. Opisując swoje przeżycia, nie raz i nie dwa będziesz mój czytelniku zmuszony do tego, aby opowiedzieć więcej o tym, jakie odczucia tobą szarpały, czy czułeś się źle czy dobrze, oraz z jakiego powodu było właśnie tak a nie inaczej. Ponadto, prowadząc pamiętnik, lepiej przyzwyczaisz się do faktu, iż punkt widzenia i poglądy, często będą bardzo różne względem tego, z czyjego punktu opowiada się historię. Poza tym, pamiętnik to naprawdę świetny sposób na wyładowanie gniewu, frustracji i innych takich. Oh, właśnie! Na podstawie bardziej negatywnych wpisów, możesz nauczyć się także, jak bardzo zmienia się postrzeganie pewnych rzeczy i spraw, kiedy mamy inny humor niż zazwyczaj. Jeżeli na koniec uda ci się to jeszcze przełożyć odpowiednio na kreowane przez siebie postacie, zrobisz naprawdę wielki krok na przód ; )

Powód numer dwa: Pisząc pamiętnik, czyli najzwyczajniej w świecie opisując swoje poczynania, możesz bezproblemowo analizować swoje postępowania, pod kątem tego, dlaczego wszystko potoczyło się właśnie tak, a nie inaczej, lub w którym momencie popełniłeś/aś jakiś kluczowy błąd. W ten prosty sposób uczysz się o reakcji przyczynowo skutkowej na podstawie własnych doświadczeń. Może się to wydawać głupie, ale to jedno z najlepszych ćwiczeń (przynajmniej dla mnie) w celu lepszego rozwijania akcji. Wszystko co robisz, odbija się w jakiś sposób na przyszłości. Nawet, jeżeli ma to dotyczyć tylko koloru muchy pod szyję ;)

Powód numer trzy: Co najważniejsze z tego wszystkiego, oswajasz się z częstym pisaniem. Kiedy tworzysz pamiętnik, to nigdy nie dochodzi do momentu, w którym nie wiesz co napisać, ponieważ w naszym życiu stale się coś dzieje, nawet jeżeli z początku nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Wielu początkujących pisarzy po prostu rzuca swoje opowieści, twierdząc, że nieodwracalnie skończyła im się wena. Moim zdaniem, to jest po prostu efekt braku pracy nad swoją trwałością przy danej opowieści. Kurczę, nie wiem za bardzo jak mam to ubrać w słowa, ale chyba sami rozumiecie. Hm, może i mi w takim razie przyda się to ćwiczenie ;D

Powód numer cztery: Stopniowo przyzwyczajasz się do tego, że masz jakieś określone emocje względem pisanych przez ciebie tekstów. Jeżeli kiedykolwiek miałeś/aś już pamiętnik, być może zauważyłeś/aś, iż tak przykładowo opisywanie kłótni, często sprawia, że w jakiś sposób wracamy emocjami do tamtego momentu. W przypadku szczęścia i innych takich jest podobnie. Dzięki temu ćwiczeniu, opisując przeżycia swoich bohaterów, najpewniej o wiele częściej zaczniesz zastanawiać się, jak ty poczułbyś się w takiej sytuacji co przełoży się na to, że wpiszesz więcej emocji w tekst. Oczywiście nic nie przychodzi do nas samo i co najważniejsze, musisz chcieć napisać dany fragment w jakiś określony sposób ;)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Witaj drogi czytelniku!
Będzie mi niezmiernie miło jeżeli po przeczytaniu owego posta, zostawisz po sobie jakiś ślad.